ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر
قارچ درختی ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر

قارچ های درختی همانند اینترنت، ابزار ارتباطی درختان است !

قارچ های درختی همانند اینترنت، ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر است ! بله درست است همان گونه که در یک کتاب جدید به نام زندگی پنهان درختان ادعا شده است که درختان می‌توانند با یکدیگر – آن هم از طریق قارچ هایی که بر روی تنه خود دارند و نقشی همانند اینترنت را ایفا می نمایند – ارتباط بگیرند! اما تا چه حد باید این واقعیت را پذیرفت؟ بنابراین در مواجه با این سوال ، پاسخ ساده این است که گیاهان قطعا با یکدیگر و دیگر جانداران مثل حشره‌ها تبادل اطلاعات می‌کنند را در ادامه بررسی خواهیم کرد. با میهن پست همراه شوید.

مثلا بوی چمنی را در نظر بگیرید که تازه کوتاه شده. بعضی از مواد شیمیایی که این بوها را تشکیل می‌دهند به گیاهان دیگر می‌گویند که برای یک حمله آماده باشند یا حشره‌های مهاجم را فرامی‌خوانند تا از آنها دفاع کنند. این بوهای احضارکننده در واقع می‌توانند نقش یک فریاد هشدار یا کمک را داشته باشند.

ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر اگر چه تا به حال موضوع تحقیق و بررسی تخصصی و علمی نبوده است اما باید گفت که وقتی عفونت به گیاهان آسیب می‌زند یا خورده می‌شوند، آن ها مجموعه‌ای از مولکول‌های فرار را در هوای اطراف‌شان آزاد می‌کنند و وقتی گیاهان اطراف در معرض این مواد شیمیایی قرار می‌گیرند، مقاومت‌شان در مقابل حمله افزایش می‌یابد. مثلا آنها سم‌ها یا ماده‌هایی تولید می‌کنند که هضم‌شان را سخت‌تر می‌کند.

ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر

این تغییرات معمولا بلافاصله اتفاق نمی‌افتد، اما ژن‌های مربوطه بسیار زودتر فعال می‌شوند. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد مواد شیمیایی که گیاهان یک مکان خاص آزاد می‌کنند، با مواد شیمیایی همان گیاهان در یک مکان دیگر فرق دارد بنابراین به نظر می‌رسد که اگر گیاهان با هم حرف می‌زنند، حتی زبان یا حداقل لهجه‌های منطقه‌ای هم دارند. ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر

آیا این واقعا ارتباط است؟ دقیقا نمی‌دانیم که آزاد کردن مواد شیمیایی با هدف انتقال اطلاعات به یک گیاه دیگر انجام می‌شود یا خیر. مثلا ما به مواد شیمیایی که پیاز در حال سرخ شدن آزاد می‌کند، واکنش نشان می‌دهیم، اما این به این معنی نیست که پیاز با ما صحبت می‌کند.

البته انتقال اطلاعات بین درختان فقط از طریق هوا انجام نمی‌شود. اکثر گیاهان با قارچ‌های خاکی یک رابطه هم‌زیستی دارند. این قارچ‌های جنگلی که روی سطح زمین می‌بینیم تنها پس از تولید مثل آن ها بیرون می‌زنند. قارچ واقعی لایه‌ای از سلول‌های درازی است که در کف جنگل پراکنده شده‌اند.

درختان شکر قارچ‌ درختی را فراهم می‌کنند و قارچ‌ها هم به درختان کمک می‌کنند تا آب و مواد مغذی خاک را جمع‌آوری کنند. بسیاری از گیاهان می‌توانند در زیر زمین به کمک سلول‌های قارچ به هم متصل شوند.

گاهی اوقات وقتی یک گیاه آسیب می‌بیند، گیاهان دیگری که از طریق قارچ خاک به آن متصل هستند، از خودشان در مقابل حمله‌های آینده محافظت می‌کند. اما درختانی که در فاصله یکسان قرار دارند ولی متصل نیستند، برای حمله آماده نمی‌شوند. این شبکه قارچی یک روش ارتباطی دیگر است؛ یک Wood Wide Web واقعی.

ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر

قارچ‌ ها به درختان کمک می‌کنند تا با هم ارتباط برقرار کنند، اما شاید این کار را به خاطر خودشان انجام می‌دهند. و این شاید شامل کمک به تولیدکنندگان خودشان هم بشود.

اطلاعاتی که برای اعضای خانواده و دوستان ارسال می‌شود شاید برای سود ناقل پیام، به یک شخص ثالث غیرمرتبط هم منتقل شود. به این ترتیب، قارچ‌ها کمی شبیه به یک شبکه اجتماعی هستند و به پست‌های کاربران‌شان گوش داده و از آنها سود می‌برند. ابزار ارتباطی درختان با یکدیگر

حالا برمی‌گردیم به همان سوالی که آیا هیچ‌یک از این موارد، به معنی ارتباط واقعی بین درختان و گیاهان هست یا نه. هر چیزی که باعث شود به گیاهان فکر کنیم، خوب است، اما شاید اگر بخواهیم درختان شبیه به ما نظر برسند، باعث می‌شود که ماهیت اصلی آن را نادیده بگیریم.

منبع   sciencealert

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*