هنرمندی-معلولان

گردشی در مهستان و آشنایی با آثارِ هنرمندانِ معلول

به گزارش میهن پست –  برای تهیه‌ی گزارش از غُرفه‌ی معلولان،  به مجتمعِ تجاریِ مهستان می رویم. از مردم یا مغازه‌داران که پُرس و جو می‌کنیم، کسی محلِ دقیقِ غُرفه را نمی‌داند. در آخر یکی از مغازه‌داران، طبقه‌ی همکف را نشانمان می‌دهد. انتظارِ غرفه‌ای شلوغ داریم که کارهای دستیِ معلولانِ مجتمع نیکوکاری رعد کرج نمایش داده‌شود، اما تنها با فضایی خالی، یک قفسه کتاب و چند تابلوی معرق‌کاری شده روبه رو می شویم که به سختی قابلِ شناسایی است. تنها وجودِ یکی از توانیابانِ جوانِ مجتمعِ رعد روی ویلچر، نشان می‌دهد که این‌جا مختصِ معلولان است!

با خانم نادری و پسرش مسعود که روی ویلچر است، صحبت می‌کنم. می‌گویند کسی برای کمک در فروش، به غرفه نمی‌آید. خانم  نادری چون ماشین دارد، آوردنِ مسعود برایش راحت‌تر است. معلولانِ دیگرِ آموزشگاه نمی‌توانند با تاکسی در شهر رفت و آمد کنند. مسعود و مادرش در این غرفه دست تنها هستند!

نگارنده ی  گزارش هیچ گونه جانب‌داری از شخص یا نهادِ خاصی نمی‌کند، بلکه هدف، ایجاد فضایی برای بیانِ مشکلاتِ معلولانِ استانِ البرز از زبانِ طرفین و ارائه‌ی راه‌حلی مناسب برای آن هاست. از این رو برآن شدیم تا با حسن روکش، مدیر مجتمعِ تجاری مهستان و صغری میرظفرجویان، مدیرِ مرکز آموزشی نیکوکاری رعدِ کرج صحبت کنیم تا هرکدام از جانبِ خود پاسخگوی سوالات باشند تا دریابیم مشکلِ غرفه‌ای مغفول در مجتمعی به این بزرگی با انبوه بازدید کنندگان چیست!

معلولان کرج، مجموعه آموزشی نیکوکاری رعد کرج، مجتمع تجاری مهستان کرج

جنابِ روکش، چرا محلِ بهتری برای ارائه‌ی کارهای معلولان در مجتمع تجاری مهستان در اختیارشان قرار نگرفته است؟

ما این محلِ مُشاع را طیِ پیشنهادی که از سوی مجتمعِ آموزشی نیکوکاری رعد کرج، به هیات‌مدیره مهستان ارائه شد، در اختیارِ معلولان قرار دادیم. مهستان، مجتمعِ تجاری بزرگ و معروفی است. از طرفی نیز اسمِ مجتمعِ رعد تا حدودی شناخته‌ شده است و هیات مدیره گمان می‌کرد حداقل خودشان کمی به سر و وضعِ غرفه رسیدگی کنند و از لحاظِ ارائه‌ی کارِ معلولان، مشکلی به وجود نیاید.

هر سازمان، نهاد و اداره‌ای علاوه بر این‌که کمکی به گروه‌های مختلف ارائه می‌دهد، اما منفعتِ خودش را هم در نظر می‌گیرد. به این دلیل ما نمی‌توانیم محلِ بهتری در بخش‌های پررفت و آمدِ مهستان در اختیارِ آن‌ها قرار دهیم. انتظارِ ما از مجتمعِ رعد، محلی شکیل و آبرومند و زیبا بود که حداقل کارهای خودِ معلولان در آن به خوبی ارائه شود. اما این انتظار برآورده نشد.

آیا هزینه‌ای از معلولان برای این بخشِ مُشاع دریافت می‌کنید ؟
خیر، طبقِ جلساتی که با اعضای هیات مدیره انجام شد، این بخش به صورتِ رایگان در اختیارِ معلولان قرار گرفت. البته این بخش اصلا و ابدا دورافتاده و خارج از محدوده‌ی دیدِ مشتریان نیست! کرایه‌ی همین محلِ به ظاهر دورافتاده در روز بسیار بالاست. بلکه تنها نیاز به سر و سامان دادن و تبلیغات دارد که این بخش دیگر به عهده‌ی مجتمعِ مهستان نیست! ما آن‌چه در توانمان بوده در اختیارِ معلولان گذاشته‌ایم. اما از سویِ مجتمعِ رعد حرکتی ندیدیم!

آیا جلسه‌ای با مدیرانِ موسسه رعد انجام شده؟
همان ابتدای امر، جلسه‌ای شتابزده با مدیرِ موسسه انجام شد که امضایی زیرِ قرارداد صورت گرفت. اما جلسه‌ای که طی آن بتوانیم مسائل و مشکلات را حل کنیم تا نه ما و نه آن‌ها دلزده شوند، انجام نشد. ما انتظار داشتیم موسسه رعد بتواند حداقل به درستی کارهای ارزشمندِ خود را به عموم عرضه کنند.

علاقه دارید طی جلساتی با مدیرانِ موسسه‌ی رعد، این مسائل را باهم‌اندیشی رفع کنید تا هر دو موسسه از خروجی استفاده کنند؟
بله من کاملا اعلامِ آمادگی می‌کنم که با مدیرانِ رعد جلسه‌ای داشته‌باشیم تا بتوانیم مشکلات را آن‌جا مطرح کنیم. اگر ما حرکت و پشتکاری از سوی مسئولانِ رعد می‌دیدم، مطمئنا محلِ نمایشگاه را به جای بهتری انتقال می‌دادیم. اما متاسفانه هیچ تلاشی صورت نگرفته است. یکشنبه‌ها در مجمتعِ مهستان جلساتی تشکیل می‌شود که ما می‌توانیم با مدیرانِ موسسه‌ی رعد به بحث و گفتگو بنشینیم تا توافقاتِ اولیه تا حدودی محقق شود.

خانم ظفرجویان، لطفا راجع به مشکلِ معلولان در مجتمع تجاری مهستان توضیح دهید!
ابتدا از این‌که روزنامه‌ی پیامِ آشنا، همیشه در حوزه‌ی معلولان و انعکاسِ خبرهایشان فعال بوده‌اند، تشکر می‌کنم. در موردِ مهستان باید بگویم، قراردادی که آقای روکش بسته‌اند با خانم نادری بوده نه موسسه‌ی رعد. البته ما پیشنهادِ این کار را مطرح کردیم. این‌جا موسسه‌ای خیریه است و اکثرِ هزینه‌ها توسطِ خیرین تامین می‌شود. از آقای روکش و هیات مدیره‌ی مهستان هم تشکر می‌کنم که این بخش را به صورتِ رایگان در اختیارِ ما قرار دادند. اما مشکلاتی وجود دارد که تنها  ما مقصر نیستم. رفعِ برخی مشکلات از حوزه‌ی اختیارِ ما خارج است.

چرا غرفه‌ اینقدر خالی است؟ هیچ‌کدام از معلولان در غرفه نیستند؟
خانم نادری به دلیلِ این‌که رفت و آمد برای او و پسرش تا حدودی راحت است در نوبتِ عصر به غرفه می‌رود اما نمی‌تواند هر دو نوبت صبح و عصر در غرفه بماند. او یک پسرِ معلولِ دیگر در خانه دارد. برخی دیگر از بچه‌ها هم به دلیلِ معلولیت نمی‌توانند حتا تا خودِ مهستان بروند چه برسد به این‌که در غرفه صبح تا شب بمانند. اگر هم از افرادی غیر از اعضای رعد بخواهیم استفاده کنیم، مجبور به پرداختِ حقوق هستیم که موسسه رعد این پول را در اختیار ندارد.

به نظرِ شما مشکلِ معلولانِ رعد در مهستان چگونه حل می‌شود؟
چند نفر از بچه‌های معلول می‌توانند در غرفه بمانند و به فروشِ کارها بپردازند اما نیاز به سرویس برای رفت و آمد دارند که تامینِ هزینه‌ی آن برای ما مقدور نیست! این محل فرصتی برای معلولان است که کارهایشان را در مکانی پُر جمعیت ارائه دهند و پولِ فروشِ آثارشان، دردی اندک از زندگی‌شان دوا کند. ما هم آمادگی داریم تا طی جلساتی با مدیران مهستان، سعی کنیم مشکلات را ارزیابی کرده و راه‌حلی برای آن پیدا کنیم تا محلی که تا قبل از عید در اختیارِ بچه‌هاست برای هر دو طرف سوددهی داشته‌باشد.

گزارش و عکس:نسترن کیوان پور

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*