سه شنبه، ۲۰ خرداد ۹۳ - ۰۵:۰۹

رسالت نوشت: سوريه پس از حدود چهار سال مقاومت در مقابل تروريست‌هاي مهاجم از اقصي‌‌نقاط جهان و تحمل خسارات فراوان جاني و مالي،…

رسالت نوشت:

سوريه پس از حدود چهار سال مقاومت در مقابل تروريست‌هاي مهاجم از اقصي‌‌نقاط جهان و تحمل خسارات فراوان جاني و مالي، شاهد پيروزي را در آغوش كشيد و انتخاباتي پرشور و در كمال آرامش برگزار نمود و از صندوق‌هاي راي، نام كسي بيرون آمد كه در طول سال‌هاي آتش و خون، آمريكا و رژيم غاصب صهيونيستي به همراه سرسپردگان استكبار همه عزم خود را به كار بستند تا نام او را از صفحه روزگار حذف نمايند و از همان روزهاي اول، شمارش معكوس را براي بركناري او شروع كرده بودند و همه اين دخالت‌‌ها و خونريزي‌ها را به نام دفاع از مردم سوريه در بوق‌هاي تبليغاتي خود اعلام مي‌نمودند و خود را ناجي سوريه مي‌ناميدند ولي بالاخره بشار اسد به‌عنوان پيروز انتخابات اعلام شد و مردم مظلوم سوريه به‌عنوان پيروز مقاومت در تاريخ اعلام مي‌شوند.

سئوال اينجاست كه آيا مخالفان اسد و سردمداران استكبار جهاني پايگاه مردمي او را نمي‌شناختند؟

جواب اين سئوال را با نگاهي به بعضي از كشورهاي دست‌نشانده عربي مي‌توان پيدا كرد، آنجا كه مردم يك كشور سردمداران خود را به واسطه خودفروختگي و همپالكي با جهانخواران قبول ندارند. اگر اين مردم 80درصد كه هيچ، حتي 95 درصد هم عليه حاكم خود قيام كنند باز هم آمريكا و مريدانش نمي‌بينند و از آن حمايت مي‌كنند و به ياري او مي‌شتابند ولي آنجا كه حكمران و مردم يك كشور برخلاف منافع جهانخواران عمل نمايند و به‌دنبال منافع كشور خود باشند، برايشان سناريو مي‌نويسند و به اشكال مختلف سعي در بر ‌هم زدن اوضاع آن كشور مي‌كنند كه نمونه آن در مصر، ليبي، بحرين و سوريه ديده مي‌شود كه هر كجا طرحي خاص آن منطقه را پياده كرده‌اند و به مقتضاي زمان آن را تغيير داده و مديريت مي‌كنند، آمريكا و رژيم‌صهيونيستي و اذنابشان براي نابودي بشار اسد هرچه توان داشتند در طبق اخلاص! گذاشتند و بي‌دريغ تبهكاران فراواني را از زندان‌ها رها كرده و به سوي كشور سوريه گسيل دادند و برخي از كشورهاي عربي هزينه آن را پرداخت مي‌نمودند و حتي جهاد نكاح!! به راه انداختند ولي آنچه برايشان ماند، چيزي جز رسوايي بزرگ نبود.

اين رشادت‌هاي مردم سوريه و پيروزي نهايي در انتخابات پيروزي خون بر شمشير و حق بر باطل و مقاومت در مقابل ظلم و زور است كه سپاس و ستايش پروردگار بلندمرتبه را مي‌طلبد و عبرت خودباختگان در مقابل ستم‌پيشگان را در پي خواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.