بازگشت موشک Centaur
بازگشت موشک Centaur

بازگشت موشک Centaur به سیاره زمین پس از پنجاه سال

بازگشت موشک Centaur به سیاره زمین در حالی احتمالا به زودی اتفاق خواهد افتاد که این موشک بیش از 50 سال است که در فضا قرار دارد. در ادامه با ما همراه شوید.

دانشمندان موفق به ردیابی یک مینی ماه شده‌اند که در آینده وارد مدار زمین می‌شود. این احتمال وجود دارد که این جسم، بوستر موشک «Centaur» مربوط به دهه ۶۰ میلادی باشد.

مدیر مرکز مطالعات اجرام نزدیک به زمین ناسا به نام دکتر «پل چوداس» باور دارد این جسم که نام «Asteroid 2020 SO» برای آن انتخاب شده، یک بوستر موشک قدیمی مربوط به دهه ۶۰ میلادی است:

«من گمان می‌کنم این جسم که اخیرا کشف شده، یک بوستر موشک قدیمی است چرا که در حال چرخش مداری دور خورشید است که شباهت زیادی به زمین دارد، البته در فاصله دورتری قرار دارد. این دقیقا همان نوع مداری است که یک موشک جدا شده از ماموریت ماه می‌تواند دنبال کند. این بوستر موشک از ماه عبور کرده و درون مدار خورشید فرار می‌کند. چرخش سیارک در چنین مداری دور از ذهن است، اما ناممکن نیست.»

بازگشت موشک Centaur

بازگشت موشک Centaur

چوداس به پرتاب «Surveyor 2» در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۴۵ اشاره می‌کند. این ماموریت برای فرود نرم روی ماه طراحی شده بود، اما به علت مشکلات با سطح ماه برخورد کرد. موشک Centaur که در این پرتاب مورد استفاده قرار گرفت، از ماه عبور کرد و درون مداری نزدیک به خروشید قرار گرفت و دیگر خبری از آن نشد.

انتظار می‌رود این جسم اواخر نوامبر وارد مدار زمین شود و اگر سیارک باشد، به عنوان یک مینی ماه درنظر گرفته خواهد شد و اگر بوستر موشک باشد که تبدیل به یکی دیگر از زباله‌هایی می‌شود که در فضا در حال حرکت است. چوداس اعلام کرده:

«تقریبا یک ماه دیگر به نشانه‌ای مبنی بر اینکه 2020 SO بخشی از بدنه یک موشک است، دست پیدا می‌کنیم. ما باید بتوانیم تاثیر فشار نور خورشید روی حرکت این جسم را تشخیص دهیم: اگر بخشی از بدنه موشک باشد، چگالی آن بسیار کمتر از سیارک خواهد بود و فشار کم ناشی از نور خورشید در حرکت آن به اندازه‌ای تغییر ایجاد می‌کند که ما می‌توانیم آن را در اطلاعات مربوط به ردیابی تشخیص دهیم.»

ورود یک بوستر موشک قدیمی از مدار خورشید به مدار زمین یک رویداد نادر محسوب می‌شود و در صورتی که جسم جدید یک بوستر باشد، برای دومین بار با آن مواجه می‌شویم. مورد اول مربوط به سال ۲۰۰۲ و بخشی از موشک «سترن ۵» از «آپولو ۱۲» می‌شود.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*