تاثیر روحیه نامطلوب مادر در عقب‌ماندگی ذهنی کودک

یک روان‌ شناس گفت: برای شناخت سهم مشارکت محیط و ژنتیک در بروز عقب‌ ماندگی ذهنی کودک هنوز راه درازی در پیش داریم، ولی مطالعات بیانگر آن است که ناراحتی‌های روحی و روانی مادر می‌تواند سهمی در عوامل محیطی داشته باشد.

“سهیلا فریقی” در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه زنجان، با بیان اینکه اگرچه به درک و فهم اثرات بالقوه محیط و وراثت نزدیک‌تر شده‌ایم، اما در اکثر موارد قادر به تعیین علت عقب‌ماندگی ذهنی نیستیم، اظهار کرد: دو سیستم رایج در طبقه‌بندی افراد عقب‌مانده ذهنی عبارتند از سیستم A.A.M.D (انجمن آمریکایی نقص ذهنی) و سیستمی که مورد استفاده متخصصان تعلیم و تربیت قرار می‌گیرد.

وی افزود: A.A.M.D به ترتیب عبارت است از عقب‌ماندگی ذهنی خفیف با طیف بهره هوشی 50 تا حدود 70، عقب‌ماندگی ذهنی معتدل از 35 تا 50، عقب‌ماندگی ذهنی شدید از 20 تا 35 و بالاخره عقب‌ماندگی ذهنی عمیق با بهره هوشی کمتر از 20 در حالی که در این طبقه‌ بندی تصورات قالب و منفی وجود ندارد و این اصطلاحات در شرایط دیگری نیز به جز عقب‌ماندگی به کار می‌رود.

این کارشناس تصریح کرد: همچنین در سیستم طبقه‌ بندی متخصصان تعلیم و تربیت عقب‌ماندگان ذهنی با عناوین آموزش پذیر، تربیت پذیر و حمایت پذیر معرفی می‌شوند.

این روان‌شناس ادامه داد: در رابطه با عقب‌ماندگی ذهنی اهداف سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور بر اساس ماده 23 پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک مبنی بر اینکه «کودکان معلول برای برخورداری از یک زندگی مناسب به آموزش و پرورش و مراقبت ویژه نیاز دارند» منطبق و استوار است و برای تحقق این امر فضای آموزشی مناسب شده و تجهیزات توانبخشی از عمده نیازهای این گروه محسوب می‌شود.

فریقی خاطرنشان کرد: در حال حاضر در خصوص کمبودهایی که در زمینه آموزش‌های کودکان استثنایی در کشور احساس می‌شود، سهم مشارکت‌های مردمی از سایر موارد محسوس‌تر است.

انتهای پیام

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*