توسل به ائمه(ع) به معنای مدد از کشتی­های نجات برای رهایی از غرقاب گناه است

خدایا قرار بده برایم در آن به سوى خوشنودی‌هایت راهنمایى و قرار مده شیطان را در آن بر من راهى و قرار بده بهشت را برایم منزل و آسایـشگاه اى برآورنده حاجت‌هاى جویندگان.

 در دعای توسل 14 حجت خدا را قسم می­ دهیم و از آنان استمداد می­ جوییم. ائمه هدی(ع) چراغ راه بشریتند و دلیل و راهنمای همه. در دعای امروز از خدای خویش می­خواهیم راهنمایی برای کسب رضایت در پیش راهمان قرار دهد. خداوندی که چگونه بودن و تلاش برای الهی شدن انسان را از او خواسته، «راه» وصال و «راهنما» را هم مشخص کرده است.

خداوند عقلی در نهاد بشر قرار دهده تا نیک و بد را بشناسد. انبیا را فراتر از اندیشه بشری به جمع انسان­ها فرستاده تا راه آسمان­ها را بنمایانند. اولیای الهی نیز در این راه به مدد آدمی می ­آیند تا در جایی اگر پای خرد در گل وسواس و تحیر مانده، دست عقل را بگیرند و او را به راه درست و صراط ­المستقیم هدایت باز آرند.

قرآن نیز راهنمای دیگری است از سوی خداوند و منشوری برای هدایت بشر اما نمی­ توان بی­ همراهی خضر این مرحله را طی کرد و باید از خطر گمراهی ترسید! زیارت جامعه کبیره، ائمه هدی را مشعل هدایت و نشانه ­های تقوا می­ خواند… اکنون که در این روزها از خداوند راهنما می­ طلبیم. خوب است آشتی دوباره ­ای با این حجج ظاهری و باطنی داشته باشیم و به ریسمان لطفشان چنگ اندازیم تا با مدد این کشتی­های نجات از غرقاب گناه و هستی مادی خود را برهانیم.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*