شنبه، ۲۴ خرداد ۹۳ - ۰۷:۳۸

در روزگاری که مسئولان سازمان هواشناسی برای توضیح دادن درباره چرایی پیش بینی نکردن توفان تهران، سرکشی به استانداری، مجلس شورای اسلامی و…

در روزگاری که مسئولان سازمان هواشناسی برای توضیح دادن درباره چرایی پیش بینی نکردن توفان تهران، سرکشی به استانداری، مجلس شورای اسلامی و چند نهاد دیگر را تجربه کرده و شنیدن خبر استعفای سه تن از ایشان -که با تکذیبی سست مواجه شد-،  تا حدودی قصور ایشان را مسجل کرد، خبر می‌رسد که در آن سوی کره خاکی بودند کسانی دو روز زودتر از وقوع این توفان خبر داشته و آن را اعلام کرده بودند!

به گزارش «تابناک»، به فاصله دو سه روز از حضور رئیس سازمان هواشناسی کشوری در مجلس شورای اسلامی و تاکید موکد ایشان بر کمبود امکانات برای پیش بینی نکردن توفان دوازدهم خرداد ماه تهران که ده ها میلیارد خسارت بر جای گذاشت و جان چندین تن را گرفت، روز به روز بر شمار افرادی که معتقدند قصور انسانی این خسارات را رقم زده در حال افزایش است.

یک مقام آگاه که تمایلی به برده شدن نامش ندارد، از پیش بینی شدن این توفان توسط برخی سایت های مطرح هواشناسی در جهان خبر می‌دهد و می‌گوید: زمانی که از طریق اینترنت متوجه پیش بینی هولناک صورت گرفته شدم، توقع داشتم که به زودی با صدور «هشدار»ی تدابیر لازم اندیشیده شود که این گونه نشد.

نیم نگاهی به آرشیو سایت WeatherUnderground (به آدرس: wunderground.com) حکایت از آن دارد که دو روز پیش از وقوع توفان دوم ژوئن تهران، پدیده باران و توفان با سرعت باد 89 تا 111 کیلومتر بر ساعت پیش بینی شده بود تا از یکسو ثابت شود که توفان رقم خورده در تهران چندان پدیده‌ای محلی و غیر قابل پیش بینی نبوده و از سوی دیگر آشکار شود که پیش بینی آن به ابزارهای خاص و پیچیده چون ابر کامپیوترها ها نیاز نداشته است.

جز توفان روز دوشنبه، دوازدهم خرداد، در این سایت می‌توان رد پای توفان رقیق تر چند روز  بعد را هم را در پیش بینی دید؛ البته همه پیش بینی های این سایت رخ نداده است ولی خطر وقوع توفانی با سرعت 111 کیلومتر بر ساعت چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنارش گذشت.
از این موضوع جالب تر، زمانی است که می‌شنویم نام مدیر کل استان تهران در حالی میان استعفا دهندگان به چشم می‌خورد که اصولا مرکز استان هیچ مرکز پیش بینی ای در اختیار ندارد و این وظیفه را برای تهران، سازمان هواشناسی کشوری عهده دار است!

این فرد آگاه در پاسخ به این سوال که دلیل این اتفاق را چه می‌داند؟، می‌گوید: استعفای چند مدیرکل، به ویژه زمانی که می‌شنویم فرد نامرتبط با امر پیش بینی چون مدیر کل استان هم در میانشان حضور دارد، نشان از تلاش مسئولان برای قربانی کردن برخی و رهایی از انتقادات شدید وارد شده را دارد که همه و همه ریشه در مدیران بالا دست سازمان دارد.

وی می‌افزاید: ماجرا از آنجا آغاز شد که یکی از مدیران سازمان را در دولت قبل به دلایل سیاسی کنار گذاشتند و حالا بعد از چند سال، ورق برگشته و آن مدیر به عنوان معاون وزیر منصوب شده است. همان گونه که آن زمان برکناری وی درست نبود، اکنون نیز در شش هفت ماه اخیر موجی از تغییرات رقم خورده که مشکلاتی به همراه آورده است، چراکه کار در هواشناسی کاری علمی و نیازمند فاکتورهایی چون تجربه است و نمی‌توان فردی سیاسی و یا فاقد تجربه را جایگزین ایشان کرد.

این در حالی است که در حال حاضر تا آنجا تغییر صورت گرفته که ایراد دیگری هم مجال بروز یافته است؛ اینکه به گفته فردی که از نزدیک با این مجموعه همکاری داشته، از گذشته های دور، مدیران سازمان در آموزش معاونان و افراد زیردست کوشا نیستند تا با کنار رفتنشان، اختلاف سطح علمی و تجربی بروز و ظهور یافته و مشکل آفرینی کند؛ ایرادی که البته بسیار قدیمی است و ربطی به امروز و دیروز ندارد.

اینجاست که این کارشناس معتقد است توفان رقم خورده در تهران قصور بزرگتری را نشان می‌دهد تا اشتباه مدیران این مجموعه؛ آنجایی که عدم وفاق در مجموعه را نشان داده و به نوعی جهت گیری سیاسی را در کار مجموعه دخالت می‌دهد؛ چند سال قبل به نوعی و امروز به نوعی دیگر.

با این تفاسیر باید به سراغ مدیران ارشد، چه بسا بالاتر از رئیس سازمان هواشناسی رفت و ایشان را مخاطب این سوال قرار داد که تا چه اندازه سهم بی امکاناتی را در پیش بینی نشدن توفان قبول دارند؟ تا چه اندازه تغییرات را موثر می‌دانند؟ آفت های حاکم بر سازمان چه، تا چه اندازه از وجودشان آگاهند و برای رفع شان تدبیر کرده‌اند؟ آیا اصلا هیچ کدام از این انتقادات را قبول دارند یا همه را رد می‌کنند؟

شاید این اتفاق بی سابقه در تهران که پیشتر هیچ مشابهی نداشته، از بد شانسی مدیران میانی و بالادستی سازمان و دولت مردان باشد که در دوران حضور ایشان رقم خورده اما وقتی بدانیم سایت های هواشناسی آن را پیش بینی کرده بودند اما به قدر صدور یک هشدار در سازمان هواشناسی کشورمان مورد توجه قرار نگرفته، درخواهیم یافت با مشکلی بزرگ مواجهیم که باید برای رفع آن چاره جویی کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.