جمعه، ۰۶ تیر ۹۳ - ۰۵:۵۲

فیروز قاسم زاده در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت: در خیابان انقلاب تهران که قدم می‌زنی با تبلیغات گستردة اشخاص و مؤسسه‌هایی…

فیروز قاسم زاده در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

در خیابان انقلاب تهران که قدم می‌زنی با تبلیغات گستردة اشخاص و مؤسسه‌هایی روبرو می‌شوی که پایان‌نامه، مقاله و پروژة دانشجویی انجام می‌دهند. مخاطب این افراد فقط دانشجویان دانشگاه‌های آزاد نیستند و بعضاً دانشجویان دانشگاه‌های دولتی و حتی دانشگاه‌های مادر نیز به این افراد و مؤسسات مراجعه می‌کنند. این پدیده که چند سالی است گریبانگیر تحصیلات عالی شده‌است، باعث شده‌است که اخذ مدرک در سطوح بالا بسیار ساده شود و فقط بستگی به پول داشته باشد.

پروژه‌ها، مقالات و پایان‌نامه‌های غیرقانونی که از این طریق انجام می‌گیرد و هم‌اکنون، در تمام شهرهای کشور بازارشان داغ است، نه تنها ارزش و منزلت مدرک علمی را پایین آورده‌است و آن‌را واقعاً به یک کاغذ پاره تبدیل کرده‌است، بلکه خبر از آینده‌ای می‌دهد که تصدی‌گری‌ها در کشور از روی عدل و انصاف نخواهد بود و به احتمال بسیار زیاد با مشکلات عدیده‌ای در مدیریت کشور مواجه خواهیم شد و افرادی ناکارآمد بر مناصب تکیه خواهند زد.

این نوع فعالیت‌ها در نوع خود علاوه بر این‌که غیرقانونی است، عملی بسیار ناپسند است و حتی وقتی با اعمال دیگر مقایسه می‌شود، به لحاظ شرعی نیز گناه محسوب می‌شود.

ولی مسئلة اصلی اینست که چرا بخش عظیمی از تحصیل‌کرده‌های دانشگاهی به این سمت هدایت شده‌اند؟ وقتی روی این مسئله فکر می‌شود و ریشه‌یابی می‌شود، اولین دلیل برای وقوع چنین پدیده‌ای، بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی است که چه بسا مسئولیت خانواده‌ای را بر عهده نیز دارند و با این کار امرار معاش می‌کنند و توجیهی برای کار خود دارند.

ولی مسئلة حادتر از آنچه که در بالا ذکر شد، که عاملین آن افراد و مؤسسات خصوصی بودند، فعالیت پردیس‌هایی هستند که با پول مدرک صادر می‌کنند و متأسفانه این پردیس‌ها بعضاً زیرمجموعة دانشگاه‌های رده اول کشور هستند که به نوعی با این پردیس‌ها به پیکرة کلی دانشگاه ضربه زده و آنرا خدشه‌دار می‌نمایند. اینجا دیگر بحث از افراد و مؤسسات خصوصی نیست بلکه خود نهادهای دولتی و با استفاده از قوانین موجود اقدام به کاری کرده‌اند که بسیار قبیح‌تر از کار قبلی است. دانشجو را بدون آزمون یا با یک آزمون که هیچ حداقل امتیازی نیز در آن ملاک پذیرش نیست، می‌پذیرند و سپس با اخذ شهریه‌های بسیار بالا و طی یک شاکلة قانونی مدارکی را صادر می‌کنند که وقتی سواد فارغ‌التحصیلانشان را با مدرکشان مقایسه می‌کنی، جز افسوس بر زحماتی که در طول تحصیل کشیده‌ای و رنجی که در تدوین پایان‌نامه و انتشار مقالات تحمل نموده‌ای و چه بسا سال‌ها پشت کنکور مانده‌ای، چیزی بر تو نمی‌ماند.

اخیراً دولت در اقدام پسندیده‌ای، افراد و مؤسساتی را که مقاله و پایان‌نامه انجام می‌دهند را به پیگیری و وضع قوانین سخت تنذیر نمود ولی یک سؤال هنوز بر جای می‌ماند و آن اینکه:

آیا اخذ مدرک با پایان‌نامه‌های غیرقانونی جرم است ولی پردیس‌های قانونی که مدارک دانشگاهی را بذل و بخشش می‌کنند، مجرم نیستند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.