هوبره زرندیه بی‌خانمان و در معرض انقراض!

رئیس محیط زیست زرندیه گفت: تخریب زیستگاه‌ها و اکوسیستم، مهم‌ترین عامل انقراض هوبره در این شهرستان است.

حامد طالبی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه مرکزی، اظهار کرد: بشر از راه‌های مختلفی انقراض گونه‌ها را رقم می‌زند که تخریب زیستگاه‌ها و بهره‌برداری از آن به هر عنوانی و نیز آلایندگی محیط زیست مهمترین عوامل است.

وی اجرای طرح‌های راه‌سازی، فعالیت کارگاه‌های تولیدی و معادن در مجاورت زیستگاه‌های جانوری را زمینه‌ساز انقراض گونه‌ها دانست و گفت: این گونه اقدامات منجر به تغییر اکوسیستم و نهایتا عاملی برای انقراض گونه‌هاست.

وی با بیان اینکه حضور هر گونه در یک زیستگاه، حکایت از وجود یک زنجیره کامل اکوسیستمی دارد، تصریح کرد: قطع این زنجیره نقصانی در اکوسیستم بوجود می‌آورد که نه تنها در تخریب زیستگاه تأثیر دارد، بلکه اثرات جبران‌ناپذیری را بر اکوسیستم تحمیل می‌کند.

رئیس محیط زیست زرندیه یکی از گونه‌های در حال انقراض این شهرستان را پرنده “هوبره” نام برد و گفت: این پرنده در سال‌های اخیر به شدت با کاهش جمعیت روبرو بوده‌، به طوری که تنها سه قطعه از این پرنده نادر در حیات وحش شهرستان زرندیه مشاهده و شمارش شده است.

وی شکار بی‌رویه را از دیگر دلایل انقراض این پرنده ذکر کرد و افزود: اعلام ممنوعیت شکار، اطلاع‌رسانی در خصوص مشخصات فیزیکی پرنده و تأمین شرایط محیطی و زیستی از اقدامات مجموعه محیط زیست برای جلوگیری از انقراض این پرنده بوده است.

طالبی با اشاره به زاد و ولد این پرنده کمیاب و نادر در این شهرستان گفت: زاد و ولد هوبره بیشتر در مناطق دشتی مانند اراضی پیک و جاده اخترآباد این شهرستان انجام می‌شود.

وی خاطر‌نشان کرد: تخریب اراضی، چرای بی‌رویه و شکار غیرمجاز از مهم‌ترین دلایل تهدیدکننده عرصه‌های طبیعی و حیات وحش زرندیه به شمار می‌رود.

هوبره یا آهوبره پرنده زیبایی از خانواده درنا شکلان با جثه‌ای در حدود 60 سانتیمتر با پاها و گردنی بلند و چشم درشت و زرد رنگ است‌ که دارای پر و بالی به رنگ شنی و خاکستری با خال‌های قهوه‌ای است.

هوبره از نظر شکل ظاهری شبیه بوقلمون است که آشیانه خود را در مناطق شنی، تپه ماهورها، بیابان‌ها و نواحی کویری با علف‌های کوتاه و در حاشیه گندمزارها می‌سازد.

‌انتهای پیام

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*