وزیر بهداشت: دلواپس بدهی هایمان هستم

هفته نامه تجارت  فردا، در تازه ترین شماره انتشار به سراغ ناکارآمدی ها و کاستی های  حوزه بهداشت و درمان رفته  و این  موضوع را  در گفت  و گو با “حسن  قاضی زاده هاشمی” مورد بررسی قرار داده است.

درشماره جدید تجارت  فردا که صبح امروز روانه بازار مطبوعات شده است، پرونده هایی با  محوریت سرمایه ستیزی ایرانیان نیز گشوده شده است.

این پرونده ها که به نظر می رسد، به بهانه سخنان  رییس جمهوری  در باب اصلاح فرهنگ جامعه  درباره  سرمایه داران در کنار یکدیگر قرار گرفته است، گفتارها و  نوشتارهایی را نیز در مورد نوع نگرش ها به ثروت  وزرا نیز منتشر کرده است.  

“محمد  نهاوندیان”  رییس  دفتر رییس  جمهوری نیز که روزگاری بر مسند ریاست پارلمان  بخش  خصوصی تکیه  زده بود،  در گفت  و گویی،  پیشینه  سرمایه ستیزی ایرانیان را بازگو می کند.

او می  گوید: «روحیه  اقتصاد ستیزی  نه  فقط در میان  جریان های  سیاسی  که  ریشه  عمیقی  در جریان  هنر گذاشته است. مخالفت با  اقتصاد آزاد  و زعم آنها کاپیتالیسم  در فیلم نامه نویس ها  و نویسندگان  و  هنرمندان  بهنوعی  تبدیل به مد شده که بیش از  پنج دهه است، ادامه دارد.»

تجارت فردا  در پرونده دیگری به فراخوان “محمد باقر نوبخت” معاون  برنامه ریزی  و نظارت  راهبردی رییس  جمهوری ” در مورد احیای  سازمان  برنامه می پردازد و در گفت و  گویی با  او، دغدغه ها  و رویکرد دولت  یازدهم را  در خصوص احیای این  سازمان  جویا  شده است.

این  شماره هفته نامه تجارت فردا  علاوه بر واکاوی تحولات حوزه  سیاست  و  دیپلماسی، نگاهی هم به اقتصاد تئاتر داشته است و  اینکه آیا تماشای تئاتر به یک سرگرمی  لوکس تبدیل شده است؟

گزیده ای از گفت  و گوی تجارت  فردا با قاضی زاده هاشمی را در ادامه بخوانید:
 
من ثروتمند هستم اما این ثروت را از طریق رانت‌های دولتی و بازی کردن با دارایی‌های مردم یا احتمالاً سوءاستفاده از اطلاعات دولتی به دست نیاورده‌ام. یعنی من بیمار ویزیت کرده‌ام، عمل جراحی انجام داده‌ام و کار تحقیقی، علمی و پزشکی کرده‌ام.

واقعیت این است که در طول 11 ماه گذشته، موفق نشدیم تغییری ایجاد کنیم. مشکلات زیادی پیش روی ما قرار داشته و دارد که باید حل‌وفصل شود.

در گذشته، بودجه بیمارستان‌ها در اختیار دانشگاه‌ها قرار می‌گرفت اما اکنون بودجه حاصل از هدفمندی یارانه‌ها به طور مستقیم در اختیار بیمارستان‌ها قرار می‌گیرد.

قصد داریم سالی 20 درصد و دست کم، نیمی از بیمارستان‌های کشور را هیات امنایی کرده و مستقل کنیم.

من برای هر کدام از این بیمارستان‌ها حسابرس تعیین کرده‌ام که به طور مستقیم زیر نظر خودم کار می‌کنند. تراز درآمدها و هزینه‌های بیمارستان‌ها هر سه ماه یک‌بار گزارش می‌شود و اگر انحرافی مشاهده شود، به طور طبیعی، مدیر فعلی جایش را به مدیر بعدی خواهد داد.

وقتی ما راجع به مستقل شدن بیمارستان‌ها صحبت می‌کنیم، بسیاری از دوستان ما فکر می‌کنند معنی استقلال بیمارستان‌ها، خصوصی‌سازی است.در حالی که این بیمارستان‌ها با همین تعرفه‌های دولتی و با همین شکل فعلی، خدمت ارائه می‌کنند.

قراراست بیمارستان‌ها را به واحدهای کوچک اقتصادی تبدیل کنیم و برای آنها هیات‌مدیره یا هیات امنا تعیین شود.

دولت و مجلس، چاره‌ای جز این ندارند که راه سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در بخش سلامت را هموار کنند.

در این 11 ماه حرف ما این بوده است که یک نظام بیمه مناسب برای مردم ایجاد شود که حداقل‌ها را در پایه پوشش دهد. خدمات پایه در دندانپزشکی، خدمات پزشکی و خدمات تشخیصی. حال ممکن است فردی بخواهد جراحی زیبایی داشته باشد یا دندانش را به فرم خاصی ترمیم کند که می‌تواند تحت پوشش بیمه‌های تجاری قرار گیرد.

حرف ما این است که این بیمه‌ها با یکدیگر تجمیع شده و در قالب بیمه پایه و فراگیر همه ایرانیان را تحت پوشش قرار دهد. در کنار اینها بیمه‌های تجاری نیز می‌توانند ایجاد شوند یا به فعالیت خود ادامه دهند.

بر اساس محاسبات ما، تقریباً هزینه هیچ خدمتی، برابر با هزینه تمام‌شده آن پرداخت نمی‌شود. در بسیاری از خدمات هزینه تمام‌شده هفت تا هشت برابر پولی است که بیمه می‌پردازد.

از نظر در ارائه خدمات(طرح تحول سلامت) دیگر برگشت به یک روز، یک ماه یا یک سال قبل، میسر نیست. اذهان عمومی تعهد دولت و شخص آقای رئیس‌جمهور را پذیرفته‌اند و انجام ندادن این تعهد مشکلات اجتماعی زیادی ایجاد می‌کند.

مناطق زیادی است که پزشک نداریم یا کمبود بیمارستان و تخت داریم. باید روی این مشکلات کار شود. حالا اینکه کسی بخواهد بگوید طرح تحول سلامت پوپولیستی است یا نه، به قضاوت خودش بستگی دارد. معتقدم این حداقل کاری است که ما باید بکنیم. این وظیفه حاکمیت است.

نمی‌توانیم از پرسنلی که حقوق‌شان عقب‌مانده انتظار زیادی داشته باشیم. اگر من ادعا کنم خدمات درمانی و بهداشتی بسیار ارتقا پیدا کرده، ادعای بجایی نیست.

خدا می‌داند وقتی می‌بینم مردم به دلیل کمبود پزشک متخصص از شهرستان‌ها به تهران می‌آیند و پشت در بیمارستان و کنار خیابان چادر می‌زنند، به شدت ناراحت می‌شوم.

هنوز درمورد  مضر بودن  پارازیت به نتیجه قطعی نرسیده‌ایم قرار است در مورد پارازیت گزارشی تهیه شود اما این گزارش باید واقعاً علمی، جامع و قابل استناد باشد. فعلاً هیچ‌کسی نمی‌تواند ادعا کند که پارازیت مضر نیست یا نشان دهد که پارازیت 100 درصد مضر است.

خواسته‌ام که وزارت بهداشت و درمان در مورد آلایندگی بنزین  یک بیانیه رسمی بدهد چون در این زمینه‌ها بهتر است وزارت رسماً اعلام نظر کند. ما در مورد بنزین به قطعیت رسیده‌ایم و رسماً هم اعلام خواهیم کرد که از نگاه سلامت چه مشکلاتی وجود داشته است.

من تا قبل از وزارت، کار دولتی نکرده بودم. فکر می‌کنم این چهار سال اولین و آخرین تجربه‌ام باشد. ولی انصافاً کار بسیار سختی است.

مهم‌ترین مساله‌ای که به آن فکر می‌کنم، بدهی‌هاست.

من فکر می‌کنم اگر بالاخره بنا باشد دو کار اساسی در کشور انجام شود حتماً یکی از آنها تحول در حوزه سلامت است.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*