شنبه، ۱۳ اردیبهشت ۹۳ - ۰۸:۴۰

به گزارش «تابناک»، عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان آمریکا، بعضی از نشانه‌های شکست در مقابل ایران را بر شمرده و از جمله گفته است…

پنج دلیل برای محدود نشدن توان موشکی ایران در مذاکرات هسته‌ای

به گزارش «تابناک»،
عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان آمریکا، بعضی از نشانه‌های شکست در مقابل ایران را
بر شمرده و از جمله گفته است که شکست یعنی اینکه به ایران اجازه دهیم برنامه موشک‌های
بالستیک خود را ادامه دهد.

در حالی که
حتی در داخل ایران و در درگیری‌های سیاسی داخلی، عده‌ای مدعی هستند که موضوع توان
موشکی ایران نیز در مذاکرات هسته‌ای مورد مذاکره قرار می‌گیرد و غرب با اتکای به محتوای
قطعنامه‌های شورای امنیت قصد دارد محدودیت‌هایی بر توان دفاعی ایران وضع کند.

دکتر محمد حسن
دریایی پژوهشگر حوزه خلع سلاح و امنیت بین‌المللی با بررسی مسائل مختلف حقوقی به
بررسی دلایلی پرداخته است که نشان می‌دهد مبنای حقوقی برای محدود کردن توان دفاعی
ایران در حوزه موشکی وجود ندارد.

به اعتقاد وی یکی
از موضوعات مهم و مباحث امروزی در باره مذاکرات هسته ای ایران با 5+1 این است که برخی
طرفهای خارجی که نتواسته اند همه اهداف خود را در توافق ژنو تامین نمایند، و یا تحت
فشار گروههای داخلی و لابی ها هستند، به دنبال آنند که چارچوب توافق ژنو را به هم زده
و ضعف های خود در توافق را از طریق افزودن موارد جدید به آن جبران نمایند. موضوع موشک
و افزودن آن به بحث مذاکرات هسته ای شاه ماهی مطلوب اسرائیل و برخی غربی هاست که در
توافق ژنو آنرا از دست داده اند و حالا برخی
لابی های اسرائیلی در آمریکا به دنبال آن هستند تا با راه اندازی یک عملیات روانی و
تبلیغاتی شدید، به روشی غیر معمول و نامتعارف و با بد عهدی راهی پیدا کند تا ایده آل
خود را به مذاکرات اضافه نمایند.

مطمئنا طرف های
منصف مذاکراتی ما کاملا آگاهند که چنین اقدامی غیر ممکن است چون از اساس از سوی کشورمان
در مذاکرات پیشین رد شده و به همین دلیل هم در توافق ژنو چنین چیزی وجود ندارد. همچنین
آنها به این موضوع اشراف دارند که اصرار برخی غربی ها برای ورود بحث موشک به مذاکرات،
اقدامی بی پایه و اساس و تنها یک ژست تبلیغاتی برای مصارف داخلی است و بدلایل متعدد
هیچ مشروعیتی در حقوق بین الملل ندارد و طبعا در مذاکراتی که مبنای آن دیپلماسی حقوقی
است، جایگاهی نخواهد داشت.

از این منظر اولا
برنامه موشکی ایران صرفا یک برنامه متعارف است و بر اساس قطعنامه 1540 این برنامه موشکی
در رده وسایل حمل سلاح های کشتار جمعی نمی گنجد.
این قطعنامه می گوید: “. . . اشاعه تسلیحات هسته ای، شیمیائی، و بیولوژیک
و همچنین ابزارهای پرتاب آنها، تهدیدی برای صلح وامنیت بین المللی هستند.” در
پاورقی ذیل قطعنامه مذکور در تعریف و محدود سازی اهداف قطعنامه و منظور دقیق از ابزارهای
پرتاب آمده است: ” تعریف اهداف قطعنامه فقط شامل این موارد است: ابزارهای
پرتاب: موشک ها، راکت ها و سیستم های بدون سرنشین دیگری که قادر به حمل تسلیحات هسته
ای، شیمیائی و بیولوژیک می باشند که برای چنین استفاده ای به صورت خاص طراحی شده اند.”
قطعنامه مذکور به دو واژه “فقط” و “به صورت خاص طراحی شده اند
توجه ویژه داشته است.

دوم آنکه در هیچیک
از پیشنهاداتی که تا کنون از سوی 1+5 برای مذاکره به ایران پیشنهاد شده و بعنوان ضمیمه
قطعنامه های 1373 و 1929 نیز منتشر شده است و حتی در متن قطعنامه های شورا نیز این
پیشنهاد مورد تایید شورای امنیت قرار گرفته است، بحث برنامه موشکی ایران به عنوان یک
موضوع مذاکره مطرح نبوده است.

سوم آنکه موضوع
موشک در تمامی موارد مطرح شده در قطعنامه های شورای امنیت، به عنوان یک اقدام تحریمی
علیه فعالیتهای هسته ای کشورمان مطرح است و نه یک اقدام مستقل. مهم است توجه شود که
طبق بند 4 اجرائی قطعنامه 1969 و نیز بر طبق قطعنامه 1373، تحریم علیه برنامه موشکی
ایران تا زمانی خواهد بود که اهداف قطعنامه تامین گردد. بر اساس این دو قطعنامه، موضوع
موشک یک موضوع مستقل نبوده بلکه مشابه سایر تحریم هاست و تابعی از حل و فصل موضوع هسته
ای بشمار می رود. همچنین طبق بندهای 18 و 19 قطعنامه 1803، رفع تحریم ها از جمله تحریم
های مربوط به موشک به گزارش آژانس و منطبق با منطق آن زمان، منوط به تعلیق غنی سازی
است. قطعنامه 1929 نیز همه این بندها را در یکجا جمع آوری کرده و در صورت حل مسئله
هسته ای، قابل لغو دانسته است.

چهارم آنکه در
همه قطعنامه ها بیان شده که در صورت رفع نگرانی از موضوع هسته ای، این تحریمها خاتمه
می یابد و پنجم آنکه در توافق ژنو بعنوان برنامه اقدام مشترک، هیچ تعهدی در مورد مذاکره
در مورد برنامه موشکی از سوی کشورمان داده نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.