کسوف مصنوعی
کسوف مصنوعی

ایجاد کسوف مصنوعی برنامه جدید دانشمندان برای اکتشافات فضایی ؟

ایجاد کسوف مصنوعی برنامه جدید دانشمندان برای اکتشافات فضایی است که ین روزها مورد توجه خاص محافل علمی قرار گرفته و در این میان دانشمندان دانشگاه استنفورد به دنبال تولید یک کسوف مصنوعی با هدف مشاهده مستقیم سیارات فراخورشیدی است.سایه ایجاد شده توسط سیستم به جای مسدود کردن پرتوهای خورشید، نور ستاره‌های دوردست را مسدود می‌کند و به تلسکوپی موجود بر روی ماهواره همراهش چشم‌انداز بهتری از سیاره‌های فراخورشیدی که احتمالا حول این ستاره‌ها می‌چرخند، ارائه می‌دهد. در ادامه با میهن پست همراه شوید.

کسوف مصنوعی و خلق آن شاید موضوع پیچیده ای در علم نجوم باشد اما بد نیست بدانید که در سال‌ های اخیر هزاران سیاره فراخورشیدی کشف شده‌اند و اکثر آن‌ ها با استفاده از شیوه انسداد شناسایی شده‌اند؛ در این روش یعنی ایجاد کسوف مصنوعی تیرگی‌ های مکرر در نور ستاره ، نشان‌ دهنده وجود سیاره‌ای است که از مقابل آن عبور می‌کند. اما در حالی که درخشندگی ستاره در چنین روشی کارآمد است، مشاهده مستقیم سیارات را برای منجمان دشوار می‌کند.

 کسوف مصنوعی

تیم تحقیقاتی و ارائه دهنده طرح کسوف مصنوعی

با مشاهده مستقیم این سیارات دانشمندان می‌توانند ترکیب شیمیایی آنها را مشخص و علائم فعالیت زیستی بالقوه حیات بر روی آن‌ها را شناسایی کنند. به همین منظور، تیم دانشگاه استنفورد به دنبال اجرایی کردن پروژه‌ای موسوم به تلسکوپ/مسدودکننده توزیع‌شده مینیاتوری mDOT است؛ این پروژه شامل یک میکروماهواره 100 کیلوگرمی است که سایه ایجاد می‌کند و یک نانوماهواره 10 کیلوگرمی مجهز به یک تلسکوپ کوچک است.

پس از پرتاب، میکروماهواره تا می‌شود و در مدار بالایی زمین به عرض کامل 3 متر باز می‌شود. شکل گل‌مانند این سیستم امکان انداختن تاریک‌ترین سایه‌ ممکن را بر روی نانوماهواره همراه و تلسکوپ متصل به آن که کمتر از 1000 کیلومتر دورتر از آن مدارگردی می‌کند،  فراهم می‌کند. این شکل‌ گل‌مانند موجب می‌شود که نور ستاره حول آن پراکنده شده و سایه‌ای بسیار  عمیق در مرکز ایجاد شود به طوری که نور ستاره در مشاهدات مستقیم سیاره فراخورشیدی تلسکوپ مداخله ایجاد نکند.

 کسوف مصنوعی

نحوه عملکرد کسوف مصنوعی

انداختن سایه‌ای با چنین دقتی بر روی نانوماهواره و تلسکوپ، نیازمند جای‌گیری دقیق دو ماهواره است. بهترین نما در نقطه‌ای در مدار این دو سامانه رخ می‌دهد یعنی جایی که دو ماهواره با کندترین سرعت نسبت به یکدیگر حرکت می‌کنند و این موضوع به منجمان نمایی یک ساعته از سیارات هدف ارائه می‌دهد. پس از آن دو ماهواره دوباره می‌توانند در جای اول خود آرایش یابند.

منبع  newatlas

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*